Review performance by Willem Sjoerd van Vliet (NL)

“(…) Het licht wordt gedempt in het Anatomicum en bij gebrek aan beeld spits ik mijn oren. Door het geluid van hakken die een trap opstijgen word ik me bewust van het gebouw zelf, van de ruimte waar we ons in bevinden. Buiten mijn zicht komt iemand hijgend de zaal binnenlopen. Een dame laat keelklanken horen waarin ik een echo van de ‘Ursonate’ van Kurt Schwitters meen te herkennen:

Haaaaa
Hooooo
Hoooowl
Hgoooo
Hgoooo00
HOOOO

(ze slikt)

HOh
Hoh
Hoh

(ze ademt zwaar)

Hohh
Ho0hh

(ze smakt)

HOhoh
HOh

Alsof er gekleurde inkt in helder water wordt gedruppeld, zo ontstaan er melodieën in de abstracte Hoh-klanken. Een oosterse melodie wordt overgenomen door gregoriaans gezang. Dan wordt haar zang haast surrealistisch wanneer ze een opera uithaal vloeiend laat overgaan in tonen die het meest in de buurt komen van een zingende zaag. Na de performance horen we de stem praten met heldere toon in duidelijke zinnen. De stem blijkt van Janneke van der Putten te zijn. Wat mij betreft had ze de mystificatie nog even in stand mogen houden; want uit welke keel hoor je tegelijk de hemel en de hel? (…)”

photo after the performance, artist talking

Review
> ‘Lost & Found, een dissectie van het creatieve brein’ written by Willem Sjoerd van Vliet
> About performance ‘Vocal Anatomy’ in Lost & Found, Theatrum Anatomicum, De Waag, Amsterdam on 7 December 2012